H. Hesse meldt op 4-4-2011 op PowNet:
Politiek Den Haag is boos over de bonussen bij LeasePlan, het autoleasebedrijf dat ook een bankvergunning heeft en nog altijd profiteert van een staatsgarantie van 5 miljard euro. PvdA en CDA doen een moreel appel op de bestuurders om de bonus over 2010 terug te geven. Ook minister Jan Kees de Jager van Financiën is “niet blij” met de bonussen.
LeasePlan heeft vorig jaar 2,9 miljoen euro uitgekeerd aan salarissen en bonussen voor de drie topbestuurders. Onduidelijk is hoeveel daarvan vast salaris is en hoeveel variabele beloning. Het nieuws komt twee weken nadat commotie rond beloningen bij ING ertoe leidde dat de top daar het geld terugstortte.
50-60% ING/SNS-klanten overweegt overstap
Vara’s Kassa meldt op 2 april 2011:
Het zal u niet ontgaan zijn; veel mensen zijn verontwaardigd over de bonussen voor de top van de ING-bank. En daar deed ING deze week nog een schepje bovenop door alleen de vermogende klanten daar een brief over te sturen. Kassa hield, puur toevallig, net in die periode een enquête onder de Kassa-nieuwsbrieflezers. En daaruit blijkt dat maar liefst 41% van de ondervraagden weleens overweegt over te stappen naar een andere bank. Koploper is de SNS Bank met 59%, waar klanten vooral ontevreden zijn over de dienstverlening. En verder blijkt dat 54% van de ING klanten een overstap overweegt. De belangrijkste reden daarvoor is boosheid over de bonuscultuur van de bank. LEES VERDER
Voelt u zich ook door de bank genomen?
Vandaag verscheen onze column voor Tros Radar, met uitzonderlijk veel en niet mis te verstane reacties.
Uit woede over hoge bonussen voor topman Hommen en ING-bestuurders hebben meer dan 1.000 mensen hun rekening opgezegd. Dat bleek ’t laatste zetje voor ING om de uitgekeerde bonussen terug te trekken, tenminste tot hun staatsschuld is afbetaald. Protesteren is dus effectief, vooral wanneer je banken raakt waar ze ’t gevoeligst zijn.
Bericht van een aarzelende overstapper
(Column door Marieke Henselmans)
Het is 15 jaar geleden dat ik samen met toen 10-jarige zoon een schaatstocht reed. Een mijlpaal, want er gingen jaren van investeren aan vooraf. ‘s Winters zorgen voor passende noren, en vooral elke vorstperiode onmiddellijk gáán. Schaatsen onderbinden, aanmoedigen, meters maken en dan op een mooie dag zo’n tocht rijden. Gedenkwaardig om nog een reden. Midden op de stille plas draaide zoon (die voorop reed) zich om en vroeg: “Gaat het mam?” Keerpuntje. Na jaren moederen en zorgen blijkt zo’n kind zich te bekommeren om jóu.
Hoe vervuilend is je spaargeld?
Verantwoord omgaan met het milieu is hot. Dagelijks lees en hoor je erover in kranten en media. Of het nu gaat om groene daken aanleggen, minder vlees eten, elektrische auto’s, gloeilampen vervangen door led verlichting of het composteren van organisch afval.
Maar wist je dat spaargeld ook vervuilend kan zijn? Daarover zijn goed onderbouwde gegevens bekend. In een column die we eerder publiceerden bij Tros Radar: LEES VERDER
Een goede beslissing
‘Verhuis je geld!’ klinkt zo simpel, maar is het dat ook? Bij mij heeft het best een tijd geduurd voor ik de overstap maakte en mijn geld ‘verhuisde’ naar een andere bank.
Al langere tijd spaarde ik bij verschillende banken. Eerst om een hogere rente te krijgen en uit veiligheidsoverwegingen om mijn spaargeld te spreiden. Later omdat ik bepaalde banken sympathieker vond en meer verantwoord vond werken. Af en toe overwoog ik ook mijn betaalrekeningen bij een andere bank onder te brengen, maar dat was emotioneel moeilijker en ingewikkelder. Omdat ik een eigen bedrijf heb ging het om een particuliere rekening én een zakelijke. Het leek een heel gedoe en het maakte me ook wat onzeker.
Waarom ‘Verhuis je geld!’
In maart 2010 hoorde ik voor het eerst van Move Your Money in de Verenigde Staten. Gelijk enthousiast bekeek ik de site (moveyourmoney.info) met veel belangstelling. En al snel kwam het idee op om zoiets ook in Nederland te starten.
Maar wat is en wil Move Your Money nu eigenlijk?
In de USA zijn enkele zeer grote banken door de overheid overeind gehouden met enorme kapitaalinjecties. Honderden miljarden belastinggeld waren nodig om de grootste – en naar ieders schrik – meest speculatieve banken voor een faillissement te behoeden. Ondanks dat die operatie de gemiddelde Amerikaan een enorm bedrag kostte, is bijna iedereen het er over eens dat die steun nodig was. Die grootste banken, waar het overgrote deel van de Amerikanen klant is, zijn zo nauw verweven met het maatschappelijke bestel, dat alles zou instorten als zij waren omgevallen. Ze worden niet voor niets ‘too big to fail’ (te groot om failliet te kunnen gaan) genoemd.